O TAJEMNICY TEATRU
(1927-1992)

     Moja wnuczka ma trzy lata. Chce, żeby jej wiele razy opowiadać bajkę o Czerwonym Kapturku i złym wilku. Wczoraj przyszła do mnie: "Ja będę Kapturkiem, a ty będziesz złym wilkiem. Masz robić: <<uh, uu, u!>>". Wołałem "uhu, u uu, uuu!". Naprzód cicho, potem głośno. Wnuczka rozpłakała się i uciekła. Do wieczora nie chciała mnie widzieć. Uwierzyła, że jest Czerwonym Kapturkiem i wilk chce ją zjeść. Ale następnego dnia przyszła, żeby się znowu bawić w Czerwonego Kapturka i w wilka. "Ale masz być maleńkim wilkiem" i pokazała ręką na swoje kolana. "I masz robić <<uuu>> cichutko".
     Moja trzyletnia wnuczka odkryła tajemnicę teatru.

     Santa Monica, 22 lutego 1992

(fragment książki Jana Kotta "Nowy Jonasz i inne szkice")