Kompozytorzy, co dekomponują się

   [Mówione:]
   Dobrze, moja droga. Będę w domu koło 8:30.
   Nie, nie, pojadę rowerem.

   [Śpiewane:]
   Odszedł Beethoven, lecz jego muzyka trwa
   i Mozart nie robi już zakupów,
   Już nigdy nie spotkasz Liszta ani Brahmsa
   A Elgar nie otwiera drzwi.

   Schubert i Chopin podśmiewali się
   podczas pracy przy długich symfoniach,
   Ale sto pięćdziesiąt lat później
   zostało ich bardzo mało i nie widać ich.

   To kompozytorzy, co dekomponują się,
   Niewiele się tu zrobić da,
   Wciąż możesz posłuchać Beethovena,
   Ale Beethoven nie słyszy cię.

   Händel i Haydn i Rachmaninow
   Lubili do posiłku wypić coś dobrego,
   Lecz nikt ich teraz nie obsłuży;
   i nikt nie ruszy ich sosu skrzepniętego.

   Verdi i Wagner zachwycali tłumy
   Swą oryginalną muzyką,
   Na ich fortepianach wciąż da się zagrać -
   oni pod ziemią już leżą.

   To kompozytorzy, co dekomponują się,
   z każdym rokiem mniej ich jest,
   możesz powiedzieć co chcesz Debussy'emu,
   ale zostało go trochę mało i nie słyszy cię.

   [Mówione:]
   Claude Achille Debussy, umarł w 1918.
   Christoph Willibald Gluck, umarł w 1787.
   Carl Maria von Weber, czujący się nie całkiem dobrze w 1825, umarł w 1826. Giacomo Meyerbeer, wciąż żywy w 1863, nie wciąż żywy w 1864. Modest Musorgski, w 1880 chodzący na przyjęcia, już nie zabawny w 1881. Johann Nepomuk Hummel gawędzący z tuzinem kumpli każdego wieczoru w pubie w 1836, w 1837 - nic.

        Tłumaczenie: Michał Zimnicki